مجموعة مؤلفين ( مترجم : عبد الحسين بينش )

77

مع الركب الحسيني ( با كاروان حسينى ) ( فارسي )

را به سبب فضايلى كه مهاجر و انصار دارند به آنها محدود سازد ، و اگر رهبرى سلطه بيرون رفتن على عليه السلام را از دايرهء نزاع و مناقشه بر سر خلافت تضمين كند و اطمينان حاصل كند كه در هيچ احتجاجى نام او به ميان نخواهد آمد ، رهبرى حزب سلطه - كه سخنگوى مهاجران بود - يقيناً به پيروزى مىرسيد . چرا كه در حالت بركنارى اهل بيت عليهم السلام از دايرهء احتجاج دلايل مهاجران قوىتر بود ؛ و اگر به قريشى بودن احتجاج مىشد ، اينان ميوه‌اش بودند . اما در وضعيتى كه امّت اسلامى به روزگار غدير نزديك بود و مردم از دور و نزديك و بيش‌تر صحابه آن را با گوش شنيده و با چشم ديده بودند ، از رهبرى حزب سلطه كارى ساخته نبود . زيرا پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ، در روز غدير على عليه السلام را به عنوان ولى امر پس از خود برگزيد ؛ و شمار صحابه‌اى كه سخن حضرت در آن روز نقل كرده تنهادر كتاب‌هاى مدون 110 نفر است . بنابراين رهبرى حزب سلطه در برابر كسانى كه با حديث غدير به آنان اعتراض مىكردند - سواى ديگر بيانات فراوان نبوى كه به خلافت و ولايت على عليه السلام ارتباط دارد - چه پاسخى داشتند ؟ در آن هنگام هيچ كس از صحابه و به‌ويژه مهاجران و انصار نمىتوانستند حديث غدير را منكر شوند . از اين رو تنها راه موجود در برابر حزب سلطه اين بود كه مدعى بشود پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم سخنان خود را در روز غدير در خصوص خلافت على عليه السلام نسخ كرده است ؛ و از زبان رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم عنوان كند كه خداوند نخواسته است نبوّت و خلافت در اهل بيت جمع گردد ؛ و اين هم قضيه‌اى است كه اثبات آن به مدعى و شهود نياز ندارد ! ! اين چنين بود كه رهبرى حزب سلطه علاوه بر تداوم تحريك انصار در جهت منازعه با مهاجران براى دستيابى به امارت و بى توجّه به « جانشين شرعى » ، به هر كس كه با استناد به واقعه غدير اعتراض مىكرد ، پاسخ مىداد كه آن موضوع نسخ شده و راه ديگرى بايد در پيش گرفت و چاره‌اى انديشيد . رهبرى حزب سلطه در مقام پاسخگويى ، تنها به اين بسنده نكرد ، بلكه ادعاى نسخ غدير را به وسيلهء مزدورانى از انصار ميان آن‌ها اشاعه مىداد . هيچ بُعدى ندارد كه اين ادعا را اندكى پيش از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و بلافاصله پس از آن اشاعه داده باشند ، تا چنان حالت ذهنى و روحىاى در مردم پديد آورند كه دعواى خلافت را به مهاجران و انصار محدود سازند ؛ و على عليه السلام را حذف كنند .